Kankerzooi!

Op het internet heb ik gelezen dat acupunctuur kan helpen tegen de bijwerkingen van bestraling. Op een of andere manier heb ik een heel hoofdstuk uit mijn vrij chronologische beschrijving van gebeurtenissen overgeslagen. Zo gestructureerd werk ik dus … niet … Maar goed, flash back! … Acupunctuur, ik heb daar hele fantasieën over! Oosterse geneeswijzen, met kruiden, rituelen en kraanvogelachtige bewegingen. En natuurlijk zo’n meester Miyagy die mij dan op een hele speciale manier kennis laat maken met de oosterse mysterie. Wax in … wax out … Ik verheug me er enorm op en zie het echt als een soort levensreddende actie. Ik heb dus ook echt een praktijk gezocht met een oosterse naam. Vlak voor de eerste bestraling bel ik op om een afspraak te maken. De meneer die ik spreek, klinkt heel Nederlands, maar daar laat ik me niet door van de wijs brengen. Google Maps begeleidt mij 2 weken later, op de dag van de afspraak, naar een groot wit huis, in de wachtkamer staat de radio aan … geen mysti...

Een afspraak met de longarts... Dr Van Walree. Hij gaat ons vertellen of de scan van een paar dagen geleden goed is. Of er iets te zien is. Ik ga er zo luchtig mogelijk in, maar kan er niet aan ontkomen dat ik enkele minuten voor we daadwerkelijk iets te horen krijgen echt op ben van de zenuwen. En ondertussen net doen of er niets aan de hand is. Ik vermoed dat de artsen tijdens hun opleiding leren dat ze in de eerste zin moeten vertellen dat alles oké is. Als alles oké is, tenminste. Hij vertelt meteen als we zitten dat de scan er goed uit ziet. Hij vertelt ook dat er bij een pet-scan bijna altijd wel wat gevonden wordt waar je niet naar op zoek bent.. De radioloog heeft iets op mijn lever gezien.. Niks om mee zorgen over te maken, maar ze houden het in de gaten. Nou, lekker dan! En ik maar denken dat het bijna voorbij is … Hij is er niet echt van onder de indruk dus ik besluit om het gewoon te parkeren. Net doen of ik niks gehoord heeft. Inmiddels ben ik daar aardig goed in, gelukkig...

Een paar dagen na mijn laatste chemo mag ik op intake bij de bestralingsarts, Dokter Tomasoa. De chemo heeft me behoorlijk lamgelegd en ik ben blij dat Robert mee gaat. Waar ik voor dit hele kankergebeuren mijn lichaam nog wel kon ‘sturen’, lees: negeren, doet zij nu soms zomaar iets heel anders dan wat ik verwacht of handig vind. Midden in het gesprek met de bestralingsarts voel ik dat ik niet goed word. Beetje misselijk, duizelig.. Ik hoor mezelf zeggen: ‘ik voel me niet goed’ … hup, snel op de bank met de voetjes omhoog. Er wordt een kussen gehaald en ze vraagt of de receptioniste even binnen wil komen. Is er iets te drinken? De receptioniste knikt, ja hoor, of een waterijsje, die hebben we ook. De bestralingsarts trekt een wenkbrauw op; waterijsje? Waar dan? Waarom weet ik dat niet ? ik kan er inmiddels wel weer om lachen, maar blijf toch nog maar even liggen, met mijn raketje. Het gesprek gaat over wat ik kan verwachten, waar ik op moet letten en hoe lang het gaat duren. Ze benad...

Op 5 augustus zijn we weer op weg naar het Zuiden... even op en neer naar het Amphia. Robert zet mij af in Breda en rijdt dan door naar huis. Ik heb verschillende afspraken staan: longfoto, bloedafname, gesprek met de longarts en een gesprek met de regie verpleegkundige.... Als alles goed is, en daar ga ik van uit, dan moet ik mij de dag erna om 10u melden voor kuur nr 2..... Nachtje slapen in 't ziekenhuis en op vrijdag weer weg.... Terug naar het Noorden... Even bijkomen, alle pilletjes op tijd en door. We hebben nog 2 weken tegoed in ons sletje en dat laten we ons niet afpakken. Ik heb intussen wat onderzoek gedaan en ben er van overtuigd dat ik er met huismiddeltjes en handigheidjes beter doorheen kom, deze kuur. De bloeduitslagen zijn goed en op 6 augustus meld ik me in het Amphia. Ik mag weer! Een paar uur later hangt De blauwe zak er weer aan... Het was nog wel even spannend… De arts wil de kuur niet aansluiten omdat ze uit mijn port a cath geen bloed kunnen afnemen ... D...

Op woensdag 15/07 wordt er een hartfilmpje gemaakt om te kijken hoe mijn hart dit allemaal ervaren heeft... Gelukkig heb ik een goed hart, niks mee aan het handje… 's Middags komt Peter langs. Hij is van de long oncologie poli... Hij doet de intake voor de chemo. Ik vertel hem dat ik geen bijwerkingen wil weten, dat werkte bij de eerste kuur ook goed. Hij vindt het goed en zegt, waarschijnlijk om mij gerust te stellen, dat deze kuur op die andere van de borst lijkt, alleen iets heftiger. Ai! Dat wilde ik eigenlijk ook niet weten, maar hij heeft het al gezegd en nu kan ik niet meer terug naar niet weten… Ik weet het … Ik zal mijn haar niet verliezen, zegt hij. Als hij wegloopt, zegt hij dat hij nog even informeert wanneer de kuur start... Het wachten is nog op de ct scan uit Emmen. Dus ik zeg... Ja, hoe lang moet dat duren? Dat is toch een druk op de knop? Blijkt dat het op een DVD opgestuurd wordt… ik ben verbaasd, opgestuurd met de post, geen grapje .. Dus ik zeg, ja straks lig...

Dan, na 1,5 uur, komt eindelijk de ambulance en word ik door 2 ambulance-verpleegkundigen op een brancard geladen … hop hop naar Emmen... Hij stuurt, zij neemt plaats naast mijn bed en stelt nog wat vragen. We zwaaien op de parkeerplaats nog naar Floris en Robert. Schuifdeur open, fotootje maken voor de verwerking, straks, blij ontspannen zwaaien (met mama is niks aan de hand, ik lig voor mijn lol in een ambulance), deur dicht en gaan.... Ze kijkt naar Floris en vraagt hoe oud hij is.. Ik zeg 5... Och, zegt ze, en dat van u is niet meer te genezen, toch?? Ik ben even stil en denk na over haar vraag. Even flitst er door me heen dat zij iets weet wat ik niet weet. Mijn keel knijpt dicht en mijn maag draait zich om … Dan zeg ik: ja hoor!!! Ik word gewoon weer beter! Haar vraag blijft nog een tijdje na-echoën in mijn hoofd. Bij de overdracht in het ziekenhuis hoor ik haar zeggen dat mevrouw vorig jaar borstkanker heeft gehad en dat het nu uitgezaaid is in de long.... Als ze weg is, zeg i...

Drie weken later … woensdag 8 juli … Vandaag heb ik een post operatieve check bij de chirurg dr. Veen. Hij vertelt: het weefsel en omliggende lymfeklieren zijn opgestuurd naar de patholoog anatoom en het gaat idd, zoals al bekend was, om longkanker... De kanker zat echter ook al in één van de lymfeklieren dus dat betekent dat er een traject volgt van chemo en bestraling... Hij besteed er verder niet veel woorden aan en lijkt niet onder de indruk. Gewoon uitzaainkje in één van de klieren, dus chemo … simpel. Ik ga akkoord, prima, die eerste chemo kon ik ook dus deze zal ook wel gaan. Daarbij ben ik nog steeds van plan om 90 jaar te worden, dus ik vind het best. Laten we het maar gaan doen. Ergens ben ik allang blij dat hij er niet al te diep op in gaat en net doet of het niet zo veel voor stelt. Dat ik lichamelijk nog niet heel fit ben, negeer ik volkomen. Wanneer gaan we beginnen? Omdat ik nog maar korte stukjes kan lopen en heel snel buiten adem ben, zit ik in een rolstoel. Was ik ...